pigments

طبقه بندی پیگمان ها

طبقه بندي پيگمان ها:
١-پيگمان هاي معدني
طبيعي(سفيد و رنگي)
مصنوعي(رنگي و فلزي)
٢-پيگمان هاي آلي(رنگي)
٣-پيگمان هاي غير پوششي يا اكستندرها


١-١ پيگمان هاي سفيد معدني (طبيعي) كه عبارتند از:
كربنات بازي سرب سفيد، سولفات بازي سرب سفيد، سيليكات بازي سرب سفيد، اكسيد روي، سولفيد روي، ليتپون، آكسيد آنتي موني ودي اكسيد تيتانيوم(البته بعضي نيز دي اكسيد تيتانيوم را جز پيگمان سفيد نوع معدني مصنوعي قرار داده اند).


١-٢ پيگمان هاي رنگي معدني طبيعي:
اكسيد زرد آهن، اكسيد قرمز آهن، اكسيد قهوه اي آهن، اكسيد سياه آهن، سيناي خام، سيناي سوخته، آمبر خام، آمبر سوخته و غيره.


١-٣ پيگمان هاي رنگي معدني مصنوعي:
اكسيد هاي مصنوعي آهن،كرم زرد و نارنجي، كرم سبز، آهن آبي، موليبدات نارنجي، سرب قرمز، روي زرد، اكسيد كرم سبز، اكسيد آبدار كرم، آلترامارين آبي، كرمات روي، اكسيد مس، رنگ هاي كادميمي و غيره.


١-٤ پودر و پيست آلومينيومي، پودر نرم برنز، پودر فلزي روي
پيگمان هاي آلي:
عوامل آزوي نامحلول، آزواسيدها، آنتراكويينون ها، انديكو، فتالوسيانين ها و پيگمان هاي سياه كربن بلك و لمپ بلك(بعضي پيگمان هاي سياه را با وجود اينكه كربن در ساخت آن ها به كار رفته است جز پيگمان هاي معدني مصنوعي طبقه بندي نموده اند).
تفاوت پيگمان هاي طبيعي و مصنوعي:
•پيگمان هاي طبيعي به فرم طبيعي يا كريستالي موجود مي باشند و در صورتي كه پيگمان هاي مصنوعي را مي توان به فرم هاي دلخواه توليد نمود.
•پيگمان هاي طبيعي ممكن است ناخالصي هايي از قبيل سيليكا داشته باشند كه جدا كردن آنان از لحاظ اقتصادي مقرون به صرفه نباشند و اما پيگمان هاي مصنوعي يا كاملا خالص اند و يا ناخالصي بسيار ناچيزي دارند.
•اندازه ذرات انواع معدني ممكن است درشت بوده و يكدست نباشند در صورتي كه توليد انواع مصنوعي را مي توان در اندازه ذرات يكنواخت كنترل نمود.
تفاوت پيگمان هاي معدني و آلي:
•يك فيلم براق و جذاب و در فام هاي گوناگون را مي توان با پيگمان هاي آلي به دست آورد تا پيگمان هاي معدني.
•خالص ترين پيگمان سفيد دي اكسيد تيتانيوم و سياه ترين پيگمان سياه كربن بلك است كه هر دو را جز پيگمان هاي معدني به حساب مي آورند و بدين ترتيب هيچ پيگمان آلي اي به صورت سياه و سفيد موجود نمي باشد.
•بند هاي غير اشباع پيگمان هاي معدني كمتر از پيگمان هاي آلي بوده و لذا در مقابل نور خصوصا ماورابنفش از خود مقاومت بيشتري نشان مي دهند.
•تعداد بسيار كمي از پيگمان هاي آلي در بالاتر از ٣٠٠ درجه سانتيگراد پايدار مي باشند كه ممكن است متلاشي يا ذوب گردند و در حاليكه پيگمان هاي معدني به عكس حتي در درجه حرارت هاي بسيار بالاتر نيز مقاومند.
يك شخص ممكن است از اين مقايسه چنان تجسم نمايد كه بنابراين از مصرف پيگمان هاي آلي مي بايستي صرف نظر نمود ولي ناگفته نماند كه بند اول در ساخت بسياري از رنگ ها از اهميت فوق العاده اي برخوردار است و از اين رو پيگمان هاي آلي مصرف فراواني در صنايع رنگسازي دارند.